ก้อนหินริมทาง
posted on 17 Jul 2008 14:20 by xuouvuณ ข้างๆทางสัญจรของนานาสิ่งมีชีวิตยังมี ก้อนหินริมทาง อาศัยอยู่มานาน มันไม่เคยสนใจสิ่งใดทั้งสิ้น ไม่ว่าแผ่นดินจะเกรี้ยวกราด ไม่ว่าฟ้าจะฟาดเปรี๊ยง ก้อนหินริมทางได้รับรู้สิ่งต่างๆมามาก ก้อนหินริมทางจึงไม่รู้สึกสนสิ่งใด จนกระทั่ง
ณ ปลายกิ่งก้านสาขาของพฤกษา ที่เต็มไปด้วยความเขียวขจีและสีสันไม้ดอก นกตัวน้อย ตัวหนึ่งใช้เป็นที่ทำกิจวัตรของตนมาเสมอ ยามเช้านกตัวน้อยจะบรรเลงเพลงอันไพเราะดังผ่านพงไำพร ยามสายจะโบยบินไปบนท้องนภากว้าง ยามตะวันตั้งฉากจะกลับมาหลบแสงแดดที่แผดเผา ยามบ่ายคล้ิอยจะหยอกล้อกับสิ่งมีชีวิตอื่น ยามเย็นจึงโบยบินกลับวิมาน ทุกเหตุการณ์ตกอยู่ในสายตาของ ก้อนหินริมทาง เสมอมา
ณ ข้างๆทางสัญจรของนานาสิ่งมีชีวิต ก้อนหินริมทาง เกิดความรู้สึกที่ไม่เคยได้พบกันมานาน
ก้อนหินริมทาง อยากมีเสียง
ก้อนหินริมทาง อยากมีปีกไว้ถลาลมบนท้องนภา
ก้อนหินริมทาง อยากเคลื่อนไหวได้
ก้อนหินริมทาง อยากจะรู้จักกับสิ่งมีชีวิตอื่น
ก้อนหินริมทาง คิด... คิดว่าความรู้สึกพวกนี้เกิดขึ้นมาได้อย่างไร? หรือจะเป็นเพราะ นกตัวน้อย อย่างนั้นหรือ?
ก้อนหินริมทาง พบความจริงอย่างหนึ่ง ก้อนหินริมทางคิดไม่ได้ ก้อนหินริมทางเป็นแค่ก้อนหิน ก้อนหินริมทางไม่มีชีวิต ก้อหินริมทางไม่มีความรู้สึก ก้อนหินริมทางไม่มีจิตใจ โอ้...ก้อนหินริมทาง ก้อนหินริมทาง... ก้อนหินริมทาง... คงไร้หัวใจนิรันดร์